Οι διωγμοί των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου

Φίλε αναγνώστη, ο τελικός σκοπός αυτών των καταγραφών και επισημάνσεων δεν είναι η περιγραφή των συμβάντων και των γεγονότων απλώς και μόνο για να παραδοθούν στην Ιστορία, αλλά η ευαισθητοποίηση για τα περαιτέρω. Η Βόρειος Ήπειρος δεν πέθανε για να της τελούμε φιλολογικά μνημόσυνα. Παραμένει εκεί, χιλιοτραυματισμένη, ολιγάνθρωπη—για πρώτη φορά στην Ιστορία της—περιμένοντας δικαίωση από τη Μητέρα Ελλάδα, αλλά και προσδοκώντας ότι ο Ελληνισμός θα ακούσει τους χτύπους της καρδιάς της και θα την συντρέξουν. Θα το κάνουν; Έχουμε κάποια πολιτική σε επίσημο επίπεδο; Υπάρχει κάποιο πολιτικό κίνημα που να διαθέτει υψηλό εθνικό φρόνιμα, και την πρόθεση για την επίλυση του Βορειοηπειρωτικού Εθνικού Ζητήματος; Τέλος, επιβάλλεται να τονίσουμε και να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά προς όλες τις πλευρές, ότι: «Το ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ εκκρεμεί και μπορεί να τεθεί προς επίλυση σε κάθε διεθνή οργανισμό. Δεν υπάρχει καμιά μεταπολεμική πράξη που να κατοχυρώνει νομικά το γεγονός ότι η Βόρειος Ήπειρος παραμένει τμήμα της Αλβανίας. Η μεθοριακή γραμμή μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας υφίσταται μόνο de facto και όχι de jure».