Ο Ελληνισμός μου και οι Έλληνες

«Οἱ κοινότητες νὰ κοιτάζουν τὰ κοινοτικά τους. Ἂς βγαίνουν βουλευτές, γιὰ νὰ μὴν τύχη καὶ θυμώση ὁ λαός, ἂν τοῦ ἀφαιρέσουμε τὴν ψῆφο. Μὰ οἱ βουλευτὲς ἂς μὴν κοιτάζουν τὰ ἐθνικὰ ζητήματα, ἂς κοιτάζουν τὰ ἐπαρχιακά. Τὰ ἐθνικὰ νὰ τὰ κοιτάζουν ἐκεῖνοι ποὺ μόνον αὐτὰ βλέπουν καὶ δὲν ἔχουν νὰ συλλογιστοῦν οὔτε κοινοτικὰ οὔτε ἐπαρχιακά». «Ἂν εἴμαστε ζωντανὸ γένος, δὲ θὰ κολλήσωμε στὸ πολι τικὸ σύστημα ποὺ μᾶς κάθισαν. Τὸ σύνταγμα καὶ οἱ βου λευτὲς εἶναι μιὰ ἀρρώστεια. Δὲν εἶναι ἡ ζωή μας. Ἢ θὰ μᾶς πεθάνη ἢ θὰ ψοφήση τέλος πάντων αὐτή. Καὶ θὰ ζήσωμε τότε μὲ ἄλλο σύστημα πολιτικό, ποὺ νὰ μᾶς ἔρχεται καλλίτερα. Πῶς, χωρὶς νὰ μᾶς μελετήσουν, χωρὶς νὰ μάθουν καλὰ τὸ φυσικό μας, μᾶς κόλλησαν βουλευτὲς καὶ συντάγματα;» «Πιάνουν πολὺ τὰ ψέματα. Ἂν δὲν τὰ πιστέψουν ὅλοι, θὰ τὰ πιστέψουν ὅμως μερικοὶ ἢ πολλοί, καὶ οἱ λίγοι, ποὺ δὲ θὰ τὰ πιστέψουν, δὲν μποροῦν νὰ πείσουν καὶ τοὺς ἄλλους νὰ μὴν τὰ πιστέψουν». «Οἱ ἀρχαῖοι δὲν μᾶς ἔβλαψαν. Μᾶς ἔβλαψαν φοβερὰ οἱ ξένοι. Καλλίτερα θὰ ἦταν, χίλιες φορές, ἄν, ἀντὶ νὰ διαλέγαμε τὸ σύνταγμα γιὰ πολίτευμά μας, διαλέγαμε τὴν βασιλεία τοῦ Θησέα, τοῦ Κόδρου, ἢ τὴν ἀθηναϊκὴ δημοκρατία, ἢ τὸ σπαρτιατικὸ πολίτευμα. Μᾶς ζάλισε πάρα πολὺ ὁ εὐρωπαϊκὸς πολιτισμός».