Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα

ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΙ ΗΡΩΩΝ ΑΙΜΑ «… Σιχαίνομαι τὴ φρονιμάδα σου. Ἂν μποροῦσα νὰ καταστρέψω μόνος μου τὸ κράτος τὸ Ἑλληνικὸ θὰ τὸ ἔκανα ἀμέσως. Τί χρησιμεύει ἕνα κράτος Ἑλληνικό, ποῦ ἀντὶ κάθε ἄλλη ἐξωτερικὴ πολιτικὴ διορίζει προξένους στὴν Ἀνατολὴ καὶ πρέσβεις στὴ Δύση καὶ τοὺς ξεπροβοδίζει μὲ τὴ μονάκριβη εὐχὴ καὶ ὁδηγία· “Προσέχετε νὰ μὴ γεννᾶτε ζητήματα”. Ἂν τὸ κράτος δὲ νοιώθει τί μπορεῖ καὶ τί πρέπει νὰ κάνῃ, δὲν ἀξίζει νὰ ζῇ. Ἔχουμε δυνάμεις ἀμέτρητες καὶ στὴ Μακεδονία καὶ στὴ Θρᾴκη καὶ σ᾽ ὅλη τὴν Ἀνατολή. Καὶ ἂν τὸ κράτος δὲν τὶς ξέρει, δὲ θὰ πῇ πῶς πρέπει νὰ μὴν τὶς ξέρω καὶ γώ. Καὶ ἂν τὸ κράτος τὶς ἀφίνει κρυμένες ἢ σκόρπιες καὶ δὲ θέλει νὰ τὶς περιμαζέψῃ, δὲν εἶνε λόγος νὰ μὴν τὶς περιμαζέψω ἐγώ, ἢ τοὐλάχιστο νὰ προσπαθήσω. Ναί, σὺ θὰ σώσης τὸ Ῥωμέϊκο, ὦ Φρόνιμε. Ὁ καθένας πρέπει νὰ ξέρῃ ὅτι σ᾽ αὐτὸν ἔλαχε νὰ σώσῃ τὸ ἔθνος του, ἔτσι θὰ προσπαθήσουν πολλοὶ καὶ θὰ τὸ σώσῃ ὅποιος μπορέσῃ …». «…Εἶσαι καὶ σὺ ἀπὸ τοὺς προοδευτικούς. Ἔπρεπε νὰ εἶνε Ἑλβετία ἡ Τουρκιὰ γιὰ ν᾽ ἀρέσῃ τῶν Φράγκων. Ἐμένα μ᾽ ἀρέσει ὅπως εἶνε, καὶ τρέμω μὴν οἱ Φράγκοι μοῦ τὴ χαλάσουν μὲ τὸν πολιτισμό τους. Τὴ σημερινή, τὴ λυπημένη μου χαρὰ γιὰ τὴν ἀγριάδα καὶ τὴν ἐγκατάλειψη ποῦ εἶνε τριγύρω μου, τὴ φαρμακόνει μὲ τὴν πίκρα της ἡ γνώση πῶς θἀρθῇ ἕνας καιρὸς ποῦ θὰ ἔχῃ δρόμους καὶ εὐνομία περίσσια ὁ τόπος τοῦτος, καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀντὶ νὰ εἶνε κλέφτες θὰ εἶνε ψηφοφόροι…».